فسخ یا انحلال ارادی قرارداد ها از حیث جایگاه حقوقی

فسخ یا انحلال ارادی قرارداد از حیث جایگاه حقوقی :

از جمله مباحث اسباب سقوط تعهدات و قراردادها است.موضوع فسخ قرارداد، مختص عقود لازم است؛ چرا که در عقود جایز هر کدام از طرفین می‌تواند هر زمان که اراده کند، عقد را بر هم بزند.

با توجه به تعریفی که از فسخ ارایه شد، می‌توان گفت که فسخ، انشای یک‌طرفه انحلال قرارداد و تعهد است و مانند ابراء نوعی ایقاع محسوب می‌شود فسخ قرارداد ممکن است متفاوت باشد؛ یعنی اینکه فسخ قرارداد مبتنی بر حقی است که یا به وسیله توافق طرفین ایجاد شده یا به وسیله حکم مستقیم قانون به وجود آمده و این حق برای یکی از طرفین یا هر دو یا شخص ثالث است:
طرفین قرارداد می‌توانند ضمن عقد یا خارج از آن برای یک یا هر دو طرف معامله یا شخص ثالث، حق فسخ قرار دهند؛

به این حق در اصطلاح خیار شرط گفته می‌شود. همان‌گونه که در مواد ۳۹۹ و ۴۰۰ قانون مدنی به آن اشاره شده است.بر اساس ماده ۳۹۹ قانون مدنی، «در عقد بیع ممکن است شرط شود که در مدت معین برای بایع یا مشتری یا هر دو یا شخص خارجی اختیار فسخ معامله باشد و در صورتی که توافقی نباشد قانون گذار نیز پیش بینی فسخ معامله را نموده است و در مواد متعدد در مورد حق فسخ معامله سخن رانده است.

مانند استهاده از شرط فعل و مقدور نبودن شرط فعل و یا در مبحث اجاره آنجا که بهروری و انتفاع از مورد اجاره نباشد لذاقانون در مواردی برای جلوگیری از ضرری که به طور ناخواسته از قرارداد، متوجه یکی از دو طرف معامله است، به طور مستقیم به او حق می‌دهد که بتواند با فسخ قرارداد، از ضرر مذکور جلوگیری کند.

نحوه فسخ معامله اعم از ملک یا خودرو :

در این موارد صرف نظر از ماهیت امر معامله در صورتی که بین طرفین شرط فسخی باشد اقدامات ذیل را باید جهت رسیدن به مقصود در دعوی فسخ معامله انجام داد.

۱- ارسال اظهار نامه و اعلام به طرف معامله مبنی بر فسخ معامله

۲- ارائه دادخواست مبنی بر تنفیظ دعوی فسخ معامله

اثبات تحقق شرط در خصوص فسخ قرارداد که در این باب باید احراز گردد که شرط فسخ در عالم خارج تحقق یافته و بر اساس آن فروشنده و یا خریدار اقدام به اعلام فسخ معامله ملک و یا خودرو نموده است.

مقاله های مرتبط :

جدیدترین محصولات فروشگاه ما

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *